Και τελικα ποτε δε μου ελειψαν εκεινοι που χαθηκαν στους δρομους και τον χρονο. Παντα με διαολοστελναν η εγω τους ελεγα το αντιο. Εκεινο που με τρωει ειναι οτι παντα εκανα σχεδια, και ονειρα και ταξιδια, για προσωπα που δεν αντεχανε να διασχισουν γεφυρες μια σταλια, οταν ηθελα να γνωρισουμε το συμπαν. Δε βαριεσαι, μερικοι με πηγανε αυτοι, αλλοι φτασαν στα μισα και καποιοι μου χρωστανε για τα ναυλα.
(via whiskey-and-ciggarettes)
